Een zwart geitje

Op het Stoffenspektakel in Antwerpen van oktober (of was het nog september?) stond een Frans kraam met echt leder aan scherpe prijzen. Vooral het geitenleder was mooi van prijs.
Ik koos 2 lappen zwart, 1 groene lap en 1 okerachtige lap.
Ze liggen hier al lang te wachten om verwerkt te worden. Want zo'n echte lederlap verknippen, doe je dus niet zomaar. Daar denk je lang over na: welk model wil ik maken, zal dat er wel uitgaan, zou het wel goed zijn...

Vorige week begon ik er dan toch maar eens aan!
Ik typte op Google afbeeldingen 'handtassen' in en ging op zoek naar een model dat me zinde. Ik zocht een grote handtas en vond deze:

En net daar onder vond ik dit:

Die foto komt me bekend voor ;-)

Wel grappig dat je je eigen creaties tegenkomt bij Google. Toen ik enkel dagen erna 'verzorgingstassen' intikte, vond ik nog veel meer eigen foto's. We namen de proef op de som en probeerden het ook op de smartphone van zoonlief (hij heeft nog nooit Lady Stitch opgegeven) en ook daar hetzelfde resultaat. Super! (of heeft dat met hetzelfde IP-adres te maken ofzo?)

Maar goed, ik wou dus zo'n handtas namaken.

Na het goed bestuderen van de foto's, sloeg ik aan het tekenen en puzzelen.

Het geitenleder is vrij stroef en dik. Het was dus geen opties om dubbele naden te maken. Maar dat is ook niet nodig met echt leder natuurlijk, beide kanten zijn mooi en mogen gezien worden.

Het was wel trekken en sleuren onder de naaimachine want die lappen lieten zich niet zomaar sturen.

Maar ik ben apetrots op het eindresultaat!

Jammer genoeg had ik aan de buitenzijde geen naad waar mijn nieuwe label in paste, dus stak ik het aan de binnenzijde aan het GSM-zakje. Daarom nog even een foto van mijn nieuwe 624 labels!

Toilettas 2.0

Collega Marlies vroeg me een hele tijd geleden of ik een toilettas van haar kon namaken voor haar mama. Ze had thuis nog een geschikte stof liggen.
Natuurlijk wou ik dat proberen!

Maar... ik schoof het steeds op de lange baan, was onzeker over hoe ik dat in elkaar moest krijgen.
Tot ik in de herfstvakantie toch alle moed bijeen raapte en er eens rustig voor ging zitten.
Ik maakte eerst een testversie in een overschotcanvas en was er verbaasd over hoe vlot dit ging.
Dus kon het echte werk beginnen.

 Toilettas met twee ritssluitingen met tussenin een bodem

 Het bovenste compartiment

De benedenverdieping

De buitenstof is een canvas, aan de binnenzijde gebruikte ik waterafstotende stof.

Nieuwe look en grootse plannen

Zoals je kan zien, heb ik een nieuw logo.

Schoonbroer Kris ontwierp met zijn geweldige ontwerptalent een logo voor me en dit is het resultaat!
Knap he!

Ik ben dol op rozen, hoe donkerder rood ze zijn, hoe doller ik er op ben. Dus was de keuze van een figuur in mijn logo snel gemaakt.

Naast een nieuw logo maak ik nog volop werk van een nieuw aanbod: ik geef binnenkort workshops. Voor beginners of gevorderden, voor elk wat wils.

Het concept en de modellen zijn gekozen, nu nog handleidingen maken zodat je na de workshop ook zelfstandig aan de slag kan.

Nog even geduld, en dan onthul ik alle informatie!

Spannend!

Rode Duivels, we komen eraan!

Morgen gaan we met ons hele gezin supporteren voor de Rode Duivels! Joepie!
Een reisportemonnee maken voor een collega leverde me 4 tickets op. (haar man werkt voor de Belgische voetbalbond)
Het portemonneetje moest 3 vakjes hebben, sluiten met een rits en groot genoeg zijn om belangrijke reisdocumenten in te stoppen.

En zelfs haar smartphone past er in!

Een plezant model waar ik er zeker nog van ga maken.
De tussenschotten en zijkanten verstevigde ik met Decovil light.

Hoedje af!

Een nonkel van me heeft de voorbije jaren heel wat gezondheidsproblemen gekend: 3 jaar geleden moest hij na lang gesukkel met een slechte bloeddoorstroming een been laten amputeren tot boven de knie. Pfff, dat is iets wat je je niet kan voorstellen, toch?
Maar hij ging daar super mee om: optimistisch, hij maakte er vlotjes grappen over.
De ellende was nochtans nog niet voorbij: een slechte prothese belette hem mobiel te zijn, hij was gekluisterd aan zijn rolstoel en kon niet stappen. Vorig jaar kwam hij ongelukkig ten val waardoor een operatie aan zijn goede been nodig was en hij een lange revalidatie moest volgen. Het positieve eraan is dat hij een nieuwe prothese kreeg, eentje die nu wel goed past en waardoor hij wel enkele stappen kan zetten.

Hij heeft een elektrische rolstoel waarmee hij dagelijks boodschappen doet.
Zittend in een rolstoel is het niet zo handig om je portefeuille in je achterzak te steken. Daarom gebruikt hij een kleine tas waar al het nodige in past. Hij had er een van stof die om onbekende reden niet meer zo fris rook. Dus, mocht ik er een nieuwe maken.

Ik maakte er eentje uit zeer soepele skai (in tweede instantie toch. De eerste maakte ik in zwaardere skai maar dat was niet goed).

Ik neem mijn hoedje af voor zijn doorzettingsvermogen en optimisme! Chapeau, nonkel Danny!

Een portemonneetje

Schoonmama Anne heeft allerlei trucjes om zakkenrollers te snel af te zijn. Een daarvan is een klein portemonneetje gebruiken dat je gemakkelijk in je broekzak kan stoppen.
Het portemonneetje dat ze daarvoor gebruikte, was wat versleten dus wou ze graag een nieuwe.

Ik maakte al wel eens grotere portemonnees maar zo'n klein exemplaar had ik nog niet gedurfd.
Na een testversie waar nog heel wat verbetering aan was, vooral wat de afwerking betrof, waagde ik me aan een definitief exemplaar. Net voor de deadline (er stond een reis naar Spanje gepland met haar vriendinnen) was het klaar (hoe komt het toch dat ik steeds deadlines nodig heb?).

Ik maakte het in donkergroene skai en de vakjesverdeling volgens het versleten exemplaar.

 Een drukknop als sluiting. Het lijkt te trekken, maar dat viel best mee.

 De verdeling binnenin.

Achteraan nog een klein ritsvakje.

Naaitalent ontdekt tijdens workshop!

Hier vertelde ik jullie over de workshop die ik cadeau deed aan metekind Julie.
Vorige week zaterdag was het zover!
Om 9u 's ochtends spraken we af om bij Bazaar Frida een schoon stofje te kiezen: Julie wou graag een zwierkleedje maken.
Stof kiezen is vaak het moeilijkste deel van naaien, maar Julie wist vrij snel wat ze wou. Nadat de eerste keuze wegviel wegens te weinig stof op de rol, koos ze een zeer mooi, fris stofje.
Een blinde rits (ja, ja, we gingen ineens voor het echte werk!) en passend naaigaren erbij en we waren klaar om er in te vliegen;

Het patroon van het bovenstukje haalde ik uit 'Stof voor durf het zelvers' en de cirkelrok tekende ik à la Mme Zsazsa. Het overtekenen en knippen van de patroondelen deed Julie zelf, de stof knippen liet ze aan mij over.

Plusmama Kathleen kwam ook mee naaien en ging voor de Jackiedress uit 'Droomjurken'.

En toen werd er genaaid, genaaid en genaaid! Aan een stevig tempo werden alle stofdelen aan elkaar genaaid en werd de blinde rits er in gezet. Ik mocht af en toe 'sturen' terwijl Julie de pedaal bediende. Vooral de rondingen vond ze lastig (omdat ze er graag een stevige vaart achter zette en bij rondingen wil het dan wel eens fout lopen...).

Samen achter de naaimachine.

Na enkele uren aandachtig werken, was het zwierkleedje klaar!

 Zo trots!

En zwieren dat dat kleedje kan!

Na het kleedje had Julie er nog niet genoeg van. Met de stofresten maakte ze eerst met eigen fantasie een handtasje voor kleine zus Nona en daarna vroeg ze me 'een patroon voor een handtasje om het aan de binnenkant ook mooi te kunnen afwerken'.

Tussendoor werd er enkel gepauzeerd voor lekkere pistoleetjes en heerlijke huisbereide lasagne door dochterlief (heel de familie werd dan maar ineens uitgenodigd om mee te smullen en verwonderd te staan van de naaikunsten van mijn leerlingen).

Ik vond het een zeer gezellige dag en heb er zeker zin in om dit nog eens te organiseren!

(een aan-foto van de Jackiedress is er jammer genoeg niet. Maar ik kan jullie ervan verzekeren dat Kathleen er in zal stralen en veel complimenten zal ontvangen!)